Płowce - to mała wieś na Kujawach, miejsce bitwy wojsk krzyżackich i polskich jaka miała miejsce 26 września 1331 roku. Władysław Łokietek zaatakował część wojsk krzyżackich, które powracały z wyprawy na ziemię łęczycką i Kujawy. Po południu na pola bitwy dołączyły główne siły krzyżackie i zaatakowały polski obóz. Bitwa popołudniowa toczyła się ze zmiennym szczęściem dla obu stron. Przed zmierzchem dołączyły następne oddziały krzyżackie. W starciu z nowym oddziałem krzyżackim wojska Łokietka odniosły sukces, biorąc do niewoli dowodzącego nim komtura Bałgi Henryka Reuss von Plauen, oraz 40 braci-rycerzy i wielu innych znaczniejszych rycerzy. Krzyżakom udało się jednak w końcu odbić tabory, w związku z czym król Łokietek wobec zapadających ciemności nakazał powolne wycofanie się z pola bitwy. Krzyżacy po bitwie zachowali przy życiu 100 najcenniejszych polskich jeńców, resztę mordując. W bitwie miało zginąć kilka tysięcy rycerzy po obu stronach, z których większość stanowili Krzyżacy. Zmarłych pochował biskup włocławski. Bitwa uniemożliwiła połączenie się wojsk krzyżackich z wojskami czeskimi współdziałanie mogło doprowadzić do upadku zjednoczonego
Królestwa Polskiego.
W 1933 roku w Płowcach powstał 20 - metrowy kopiec, który w czasie II wojny został zniszczony. W 1961 roku ( w ramach obchodów 1000 - lecia Państwa Polskiego ) w miejscu bitwy wzniesiono pomnik i symboliczny cmentarz poległych rycerzy. Walki rycerzy polskich pod Płowcami zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie napisem na jednej z tablic:" Płowce 27 IX 1331"
